Op maandag 9 februari overleed Woutje Bos. Ze heeft de hoge leeftijd van 96 jaar bereikt.
Woutje kwam uit een groot gezin met 15 broers en zussen. Alle handen moesten thuis meehelpen; af en toe kon ze enkele weken naar school, totdat ze thuis weer nodig was. Ze heeft haar leven lang graag reuring en geluid om zich heen gehad, wat vast te maken heeft met het grote gezin waarin ze opgroeide.

Ze trouwde met Wout Bos met wie ze drie kinderen kreeg, twee dochters en een zoon. Woutje was iemand die graag in de tuin werkte en wanneer nodig ook bij anderen werk verzette; niets was haar teveel. Ze was warm, liefdevol en zorgzaam.
Gedurende de laatste circa dertig jaar van haar leven woonde ze in een mantelzorgwoning op het erf bij haar dochter en schoonzoon. Eerst samen met Wout, na zijn overlijden in 2004 alleen. Samen onder hetzelfde dak wonen hielp haar om verder te kunnen leven na het verlies van haar echtgenoot. In 2015 overleed ook haar zoon, een groot verdriet voor Woutje.
In datzelfde jaar werd ze zelf geopereerd aan darmkanker. Ze herstelde daar goed van. Ze had een opgewekte en positieve natuur en klaagde nooit. Ze genoot van haar kleinkinderen en later van haar achterkleinkinderen.

In de latere jaren van haar leven werd ze geleidelijk aan vergeetachtiger. De laatste weken waren zwaar. Hallucinaties maakten dat ze zich onveilig en naar voelde. Gelukkig heeft die periode niet heel lang geduurd.

Op maandag 16 februari hebben we afscheid genomen van Woutje in een bijeenkomst in de Eshof die helemaal door de kinderen en kleinkinderen was vormgegeven. Daarna is ze begraven in het graf bij Wout op de Algemene Begraafplaats.
Aan de kinderen en kleinkinderen en ieder die Woutje mist wensen we van harte toe dat ze in alle mooie herinneringen levendig aanwezig zal blijven.
Namens dochter en schoonzoon, hierbij ook een dankwoord aan iedereen voor de lieve woorden op de kaart en voor de bloemen die ze hebben ontvangen.