Een weg van hoop
Tot en met Pasen hangen in de Eshof veertien kruiswegstaties, zoals die in veel Rooms-Katholieke kerken te bewonderen zijn. Aalt Visscher, de maker, noemt ze een stripverhaal over de laatste dag uit het leven van Jezus. Ze zijn gebaseerd op de Bijbel én op verhalen uit de kerkelijke traditie. Samen brengen ze de weg van Jezus naar zijn kruisiging in beeld. Je mag er je eigen teksten bij bedenken, want ze gaan ook over ons eigen, menselijk lijden.

Aalt is een doener. Dat was hij al als kind. Altijd al was hij gek van tekenen, schilderen en het bedenken en maken van speelse installaties. Zijn huis in De Glind staat er nog altijd vol mee. Zijn kinderen en kleinkinderen zijn er dol op. Hij is gek van fietsen en maakt ze zelf. Pionier op terrein van duurzaamheid en internet. Altijd borrelt het in zijn hoofd. Altijd is hij wel iets met zijn handen aan het maken. Meer ideeën dan tijd. Nog altijd.

Tot zijn pensioen zes jaar terug, was Aalt druk in het beroepsonderwijs in Ede. Lesgeven in creatieve vakken en coördinerende taken. Toen was er minder tijd om zijn creativiteit bot te vieren. Maar nu is er wel tijd. Tijd voor waar zijn hart altijd al naar uitging: kunst en speelse installaties. Soms komen maakdrang en kunst samen, zoals in de twee bomen – één van afvalmetaal en één van afvalhout – op de laatste Stiltedag van de Eshof.

In 2013 ging Aalt met een zelfgebouwde fiets naar Santiago de Compostela. De tocht inspireerde hem tot zijn kruisweg. In 2025 hing het gedurende de Stille Week in de kerk van De Glind.

 

Van Aswoensdag tot Pasen 2026 hangt het in de Eshof. De kruisweg bestaat uit veertien afdrukken van linosneden. Ze hangen aan de achterwand en de zijwand van de kerkzaal. De reeks stopt met het beeld van de graflegging, in de hoek bij de levensboom en het levend water van Herman Julsing.

Voor Aalt staan de staties symbool voor wat er vandaag de dag met de wereld aan de hand is. Politici die hun handen in onschuld wassen en de mensen die lijden zoals in de Oekraïne. Vrouwen en kinderen die dat lijden zien en meedragen. Met Pasen is er daarom ook een vijftiende statie, over de opstanding. Voor Aalt hoort die erbij. Het mag niet stoppen bij de veertiende statie, bij de dood. De staties zijn de opmaat naar Pasen. Zonder de opgestane Heer is het verhaal - ons verhaal - niet af. De weg van het lijden is ook een weg van hoop.

Elke week wordt aan de voorganger gevraagd welke van de veertien staties hij/zij extra aandacht wil geven. Die hangen we dan voorin de kerk. Deze week is het de tiende statie: Jezus wordt in dat beeld beroofd van zijn kleding.

Op de vensterbank in de achterwand liggen enkele gelamineerde A4tjes met de titels van alle staties. Daar ligt ook een boekje, waarin je je reactie, opmerkingen en vragen kwijt kunt. En kijk eens op de site van Aalt: https://fietsanders.nl